คุณรู้สึกไหม...ว่าพอย้อนกลับไปมองช่วงเวลานั้น...มันบอกไม่ถูกว่าเวลาได้ผ่านไปยาวนานแค่ไหน

 
 
แต่วันนี้...พอได้ไปเยือนที่ริมฝั่งแม่น้ำเจ้าพระยา...อยู่ๆก็รู้สึกว่า ถ้ามีโอกาสได้จับมือคุณ พร้อมเดินทอดน่องไปเรื่อยๆด้วยกันอีกครั้ง มันคงจะเป็นความรู้สึกที่ดีไม่น้อย
 
ไม่ใช่เพราะอยากย้อนเวลากลับไปในช่วงเวลานั้น...แต่เพราะตอนนี้...ในหัวใจของฉันมันรู้สึกสงบและเปี่ยมด้วยความสุข
ถ้าเป็นเวลานี้ล่ะก็ ฉันก็คงสามารถกุมมือคุณไว้ พร้อมหัวเราะให้กับคุณได้จากหัวใจเป็นแน่...
แม้เราจะมิได้ถูกลิขิตมาเพื่อกันและกัน และโลกของเราคงไม่อาจหลอมรวมกัน
ถึงกระนั้น ฉันก็หวังเหลือเกิน...ว่าตอนนี้คุณกำลังประดับด้วยรอยยิ้มที่ทำให้หัวใจเบ่งบาน...

 
ไม่รู้ว่าคุณจะรับรู้ไหม ไม่รู้ว่าคุณจะได้มาอ่านเอ็นทรี่นี้หรือเปล่า...
แต่ฉันก็หวัง...ว่าความปรารถนาดีนี้จะโบยบินไปหาคุณ...



แด่ครั้งหนึ่ง เมื่อยามเราเดินจูงมือกัน... 

Comment

Comment:

Tweet